سارینا تموم هستی مامان و بابا

خدا رو شکر بعد از کلی  تلاش من و بابا محمد خونه تکونی و کارها تموم شد و موفق شدیم که عسل دلمون رو من و بابایی 29 اسفند 1390 ساعت 10 شب  به حموم عید ببریم .   جالب این جاست که وقتی من و بابا تو رو حموم می بریم اصلا نمی ترسی و گریه نمی کنی و فقط وقتی آب روی سرت می ریزیم یه کمی می ترسی ( یه مدتیه که وقتی با مامان جونی یا مامانی منیژه به حموم می ری ، یه کمی گریه میکنی.) این هم سارینای گل گلاب وقتی که از حموم اومده بودی بیرون:       در ضمن توی همین تاریخ قبل از اینکه تو رو حمام ببریم از تقویم سال 1391 که با عکس سارینا جون برای بابا جونی شون طراحی کرده بودیم، پرده برداری شد و همه خوششون او...

عزیز دلم، ٢٤ اسفند ماه سال ١٣٩٠ ، ١١ ماه کامل از تولدت گذشت.........   درست پارسال توی همین ایام، تمام وجودم پر بود از ترس و اضطراب. من و بابایی هر جور نذر و نیازی رو برای صحیح و سالم به دنیا اومدنت کرده بودیم............ خدایا هزار بار شکرت... شکر... شکر... سارینا رو که هدیه ای از طرف خودت بود، صحیح و سالم به من و محمد دادی. ایشالاه که بتونیم، امانت دارهای خوبی باشیم...   نفس و عسل و قند و نبات و ... ( هر چی که فکرش رو کنی) مامان و بابا   ١١ ماهگی ات مبارک.   این ماه هم طبق ماهگردهای قبلی، شیرینی ١١ ماهگی ات رو همراه مامان جونی و عمه فرش...

دختر گلم، دلم برات بگه که بعد از اینکه کلی لباس های خوشگل من و بابا محمد برات خریدیم ، نوبت آرایشگاه عیدت شد و خانوم خانوما موهاش رو کوتاه کرد. طبق معمول فاطمه جون زحمت کشید و 21 اسفند ماه سال 90 موهات رو برای عید یه کمی کوتاه کرد. فاطمه جون موهات رو توی حموم باباجونی شون کوتاه کرد و خیلی اذیت نکردی و خدا رو شکر نترسیدی:   توی عکس بالا موهات کوتاه شده و بغل فاطمه هستی.   ایشالاه آرایشگاه عروسی دختر یکی یه دونه مامان و بابا     و اون روز یه برف خیلی مفصلی هم اومد و هوا خیلی خیلی سرد بود و برف زیادی روی زمین نشسته بود و با اینکه هوا سرد بود، من و بابا محمد تصمیم گرفتیم که لب...

                       دختر گلم، امسال از اواسط اسفند ماه خونه تکونی مون رو شروع کردیم. فکر می کنم که برای سارینا خانوم توی خونه تکونی خوش گذشت و خلاصه تا تونست از فضولی کردن کم نگذاشت.                 هر لحظه که من و بابا محمد سرگرم کار بودیم و برای چند ثانیه از جلوی چشم هامون دور می شدی، کار خودت رو می کردی و دسته گل به آب می دادی.  بیشتر مواقعی که گمت می کردیم  یا برای چند دقیقه مشغول خونه تکونی بودیم و حواسمون بهت نبود، تو رو جلوی سبد ...

سارینای عزیزم، من و بابا محمد دیدیم که با وجود شما خونه تکونی خیلی سخت شده و علاوه براینکه باید کارها رو می کردیم، باید تمام حواس مون رو هم جمع می کردیم تا مواظبت باشیم و به وسایل خطرناک دست نزنی و هم اینکه تو رو باید از گرد و خاک دور می کردیم و از پوشک عوض کردن و غذا دادنت هم غافل نمی شدیم، یه جورایی خیلی برام سخت بود و هر کاری هم که می کردیم با اسباب بازی هات سرگرم نمی شدی و دائما توی گرد و خاک بودی.... سرانجام تصمیم گرفتیم که برای سلامتی و راحتی خودت هم که شده ، جمعه 19 اسفند 1390 تو رو بردیم خونه مامانی منیژه و به این ترتیب بود که طولانی ترین جدایی من و تو اتفاق افتاد از ساعت 9 صبح تا 7 و نیم شب ... خیلی برام سخت بود و خدا از دل...